Mój szef codziennie pyta mnie czy 'wszystko gra' i uśmiecha się przy tym tym swoim sztucznym uśmiechem. I ja codziennie odpowiadam że tak, wszystko super, dzięki. A potem wracam do swojego biurka i siedzę z tym uczuciem w brzuchu że zaraz wybuchnę. Mam tego dosłownie dość. Dość tej gry, dość udawania, dość chodzenia do miejsca gdzie czuję się jak powietrze. Ale nie wiem co zrobić bo mam kredyt i w sumie boję się zmian. I to mnie złości jeszcze bardziej - że sam siebie zamknąłem w tej klatce.