Od trzech lat w tajemnicy przed wszystkimi kolekcjonuję miniatury zamków z różnych krajów. Mam ich już ponad dwieście. Stoją w pudłach pod łóżkiem bo wstydzę się że facet po czterdziestce ma taką pasję. Jak byłem dzieckiem to mama wyrzuciła moje zabawki mówiąc że już jestem duży i że to wstyd. Najwyraźniej nigdy nie dorosłem i w sumie już mi to nie przeszkadza. Mój szef myśli że jeżdżę za granicę służbowo żeby rozwijać kontakty biznesowe, a ja szukam sklepiku z pamiątkami gdzie będę mógł kupić plastikowy zameczek za cztery euro. Prioryety mam poustawiane wyśmienicie.