Czuję się jak oszust. Wszyscy myślą że jestem sobą ale przez ostatnie 3 lata jestem uzależniony od leków na uspokojenie. Brałem je najpierw na receptę bo miałem paniki, ale potem zacząłem brać więcej niż powinienem i ukrywam to przed rodziną. Dzisiaj prawie wpadłem bo mama znalazła puste opakowanie w koszu. Powiedziałem że to od koleżanki ale nie wierzyłem w to co mówię. Naprawdę chcę się z tym uporać ale boje się że jeśli komuś powiem to wszyscy będą patrzeć na mnie inaczej. Jednocześnie jestem tak zmęczony kłamaniem że czasem chciałbym żeby ktoś po prostu wiedział. To jest takie ciężkie.