Mam 28 lat i przez ostatnie 5 lat miałem obsesję na punkcie swojego wyglądu. Zaczęło się od tego, że kolega ze studiów zrobił mi jakąś uwagę o mojej wadze i od tamtej pory nie mogę się tym nie przejmować. Chodzę na siłnię 6 dni w tygodniu, liczę każdą kalorii, nie pozwalam sobie na nic przyjemnego. Niedawno zdałem sobie sprawę, że nie pamiętam kiedy ostatnio siedziałem przy rodzinie i spokojnie coś zjadł bez głów w głowie. Moja mama powiedziała mi, że wyglądam chorobliwie, a ja jej odpowiedziałem agresywnie, że się na tym nie zna. Szczerze mówiąc, boję się że jeśli przestanę kontrolować każdy ruch to wróci do mnie wszystko co przez te lata robiłem. Czuję się uwięziony w tym, ale jednocześnie nie wiem jak z tego wyjść bez poczucia winy.