+9
OgólneAnonim88 dni temu

Od kilku lat w nocy piszę wiersze. Nikt o tym nie wie, nawet moja rodzina. Chowam je w starym zeszycie pod łóżkiem jak jakąś tajemnicę. Czasem się zastanawiam czy to w ogóle ma sens, czy to tylko strata czasu? Może powinienem pokazać komuś co piszę, ale strach mnie paraliżuje. Co by pomyśleli? Że jestem dziwny? A może po prostu bym się zawstydził? Wiem, że to moja pasja, coś co mnie naprawdę pociąga, ale jednocześnie wciąż pytam siebie czy mam do tego prawo, czy jestem na tyle dobry. Szczerze mówiąc, boję się odpowiedzi.

2 komentarze

Komentarze (2)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Nnatka_p88 dni temu

Zrozumiałam cię, bo sama się boję pokazać swoje rzeczy, ale słyszałam od kilku osób że właśnie ten strach pokazuje, że robisz coś dla siebie a nie dla walidacji — a to oznacza że to może być naprawdę ważne.

+15
Jjelen332588 dni temu

Zrozumiałem dokładnie to uczucie — ten strach przed osądem często boli bardziej niż sama krytyka, ale pamiętaj że każdy pisarz zaczynał od własnego zeszytu pod łóżkiem, a ty już wiesz że to twoja pasja, więc to oznacza że ma sens niezależnie od tego co pomyślą inni.

+25