Nie mogę się już przed sobą kłamać. Jestem obsesyjnie pociągnięta do scenek dominacji, ale takich naprawdę ekstremowych. Chcę być upokarzana, poniżana, traktowana jak przedmiot. Mój facet by się wściekł, gdyby wiedział co mi się kręci w głowie kiedy się kochamy. Masturbuję się do filmów gdzie dziewczyny są sadystycznie wykorzystywane i to wstydzi mnie jak cholera, ale jednocześnie to jedyne co mnie naprawdę włącza. Biorę antydepresanty na depresję i zastanawiam się czy to przypadek że jednocześnie rozwijają się we mnie te ciemne fantazje. Może po prostu wreszcie słucham samej siebie zamiast grać perfekcyjną dziewczynę która wszyscy chcą aby była.