Przez dziesięć lat byłam "dobrą żoną". Robiłam to, co powinnam, w sypialni także. Ale ostatnio odkryłam sobie coś, co mnie przerażało i jednocześnie rozpaliło. Chcę być zdominowana. Chcę aby ktoś mnie traktował jak obiekt, chcę utracie kontroli, czuć się bezradna i jednocześnie bezpieczna. Kiedy o tym myślę, czuję się winna, bo to przecież wykracza poza moją bezpośrednią rzeczywistość z mężem. Ale także czuję taką ulgę, że w końcu mogę przyznać sobie, że to mnie naprawdę pali. Że to nie jest dla mnie coś złego, że to normalne pożądanie. I powoli zaczynam myśleć, jak to jakoś rozwiązać, bo ta tłumiona energia zaczyna mnie niszczyć od środka.