Mam 24 lata i do dziś nie mogę się pogodzić z tym, że moi rodzice nigdy nie zaakceptowali mojego wyboru zawodowego. Chciałem być artystą, a oni od zawsze naciskali na studia na politechnice. Pamiętam jak miałem 18 lat, jak siedziałem w kuchni i słuchałem jak moja mama mówi do taty że jestem leniwy i bez ambicji. To mnie złamało. Poszedłem na studia które chciałem robić, ale przez pierwsze dwa lata cały czas słyszałem komentarze że marnuję pieniądze i że będę bezrobotny. Teraz mam stabilną pracę w agencji designu, zarabiam przyzwoicie, ale wczoraj mama znowu powiedziała że to nie to co byłoby gdybym był inżynierem. Każdy mój sukces dla nich to jakby nie był żaden sukces. Czuję się jak mogę im nigdy nic nie udowodnić, że moja droga też była słuszna. Najbardziej boli mnie to że zamiast być dumni ze mnie, oni ci cały czas narzekają. Mam dość tego que czuję się jak porażka w ich oczach.