Mój chłopak pracuje za granicą i żyjemy w związku na odległość już prawie 3 lata. Nigdy nikomu o tym nie mówiłam, bo wiem, że wszyscy by mówili, że to bez sensu, że powinam sobie znaleźć kogoś bliżej. Ale ja go kocham i to jest naprawdę trudne. Czasami płaczę gdy go nie mogę odwiedzić ze względu na pracę i pieniądze. Jednak dzisiaj zdałam sobie sprawę, że nigdy się nie poddamy i to mnie uspokaja. Chyba potrzebowałam to gdzieś wyznać, żeby móc żyć dalej bez poczucia winy za to, że naszych uczuć nikt nie rozumie. Jest mi ulga, ale też trochę wstydu, bo czasami sama w sobie wątpię czy to ma sens.