Jesteśmy razem od 3 lat, z czego 2 lata na odległość bo się przeprowadził za pracą. Ludzie mi mówią że to nie ma sensu ale szczerze? To najlepsza rzecz jaka nam się stała. Kiedy się nie widujemy co tydzień, przestaliśmy się nudzić. Rozmowy są dłuższe, lepsze, bardziej szczere. Oczywiście boli, oczywiście tęsknię aż mi żal w piersi, ale przynajmniej wiem że chcemy być razem a nie jesteśmy razem z przyzwyczajenia. Czasem mówi mi że mi się nudzi w naszych wideorozmowach a ja wtedy myślę że niby jak niby bo ja czuję że robi coś innego bo się nie słyszy glosów i tam jakby... no nie ważne. Myśli że to śmieszne że ustawiam sobie przypomnienia żeby pamiętać kiedy siedzimy na FaceTime'ie. Ale w sumie chuja go obchodzi co robię a ja kocham go jak nikt nigdy. Czekam na dzień kiedy będziemy móc być razem na co dzień i nie będę musiała być taka silna i niezależna bo czasem umierać mi się chce z tęsknoty.