Nigdy nikomu tego nie powiedziałem, ale odkąd pamiętam lubię się pokazywać. Zaczęło się niewinnie - zostawiałem zasłonę półotwartą gdy się myję, mając nadzieję że ktoś mnie zobaczy. Potem zaczęło być bardziej świadome. W college'u mieszkałem na parterze i celowo się rozbierałem wieczorem bez zaciągania rolet. Elektryzowało mnie to poczucie, że ktoś mógł mnie podglądać, choć nigdy nie byłem pewny czy faktycznie ktokolwiek patrzył. Teraz mam 32 lata i wciąż to robię. Zamawiam piwo na balkon, zostawiam drzwi otwarte gdy się przebieriam. W basenie lubię być na krawędzi, niby przypadkowo wystawiając się. To choroba pewnie, ale szczerze mówiąc - to jest mój sekret i moja forma samopokochu. Czuję się sexy'ego, pożądany, choć nikt o tym nie wie. To tanio, dostępne i nikt się nie poszkodzil. Czasem wstydzę się tego, ale częściej po prostu się tym cieszę.