Moja mama ma taką zdolność do tego żeby wszystko co zrobisz było źle. Robisz karierę? "Po co ci to, rodzina jest ważniejsza". Zakładasz rodzinę? "Ale najpierw się ustabilizuj finansowo". I tak w kółko przez 30 lat. Ostatnio powiedziałem jej, że idę do psychologa i wiesz co odpowiedziała? "To znaczy, że ja źle cię wychowałam" - czyli znowu zrobiłem jej krzywdę tylko tym, że chcę sobie pomóc. Najśmieszniejsze (a tragiczne) w tym wszystkim to że wciąż czekam aż ktoś jej powie że to nie normalne, a potem zdaję sobie sprawę że to będę musiał być ja. Nie dam rady.