Jest 3 w nocy i nie mogę spać bo muszę to komuś powiedzieć, choćby anonimowo. Ukrywam przed wszystkimi że straciłem pracę pół roku temu. Mówię rodzicom i dziewczynie że jestem na urlopie, a sam siedzę w domu i aplikuję na setki stanowisk. Nikt mnie nie chce. Liczę każdy złoty, palę światła tylko w jednym pokoju, boję się że jak się dowiedzą to będę dla nich nieudacznikiem. Dziś mama znowu pytała kiedy wracam do pracy a ja wymyśliłem kolejne kłamstwo. To mnie zjada od środka ale nie potrafię powiedzieć prawdy. Chyba będę musiał. Ale nie dzisiaj.