Zdradzam mojego chłopaka od czterech miesięcy z jego najlepszym kumplem i... nie wiem co ze mną jest, bo nie czuję prawie żadnych wyrzutów sumienia. Czy to znaczy że go nie kocham? Czy może po prostu nigdy nie byłam monogamiczna z natury? Ten drugi jest po prostu taki... inny. Wie jak mnie dotknąć, wie kiedy milczeć, wie kiedy mnie przycisnąć do ściany i nie pytać o nic. Z moim chłopakiem seks jest przewidywalny jak rozkład jazdy autobusów. A z tamtym to za każdym razem tracę głowę. Boję się że jestem złym człowiekiem, ale jednocześnie liczę godziny do następnego spotkania. Co to mówi o mnie?