nie rozmawiamy od trzech lat. trzy lata i ani jedno słowo. czasem widzę jej zdjęcia na fejsie bo mamy wspólnych znajomych i myślę sobie - to jest ta sama osoba która trzymała mnie za rękę w szpitalu kiedy miałam wypadek? która spała ze mną w jednym łóżku przez całe dzieciństwo bo bałyśmy się burzy? nie wiem co się stało. naprawdę nie wiem. kłótnia o podział majątku po babci jakoś zamieniła się w coś czego nie da się cofnąć i teraz leżę tu o drugiej w nocy i płaczę za siostrą której w sumie już nie znam. najgorsze jest to że chyba nawet nie chciałabym żebyśmy znowu rozmawiały bo za dużo zostało powiedziane. ale tęsknię za tą małą dziewczynką która się ze mną chowała pod kołdrą.