Zrozumiałem cię, ale słuchaj - 127 tys to dużo, ale nie jest to wyrok śmierci, szczególnie że pracujesz i masz przychody; bez konkretnego planu się nie wywiniesz, więc może najpierw powiedz o tym komuś zaufanemu albo idź do poradni długów, bo sami się z tego nie wydostaniemy.

Zrozumiałam Cię, ale nie pozwól sobie na takie myśli - to długi, a nie wyrok dożywotni, mogą zostać spłacone jeśli się do tego podejdziesz konkretnie (konsultacja z doradcą finansowym, negocjacje z wierzycielami, może jakaś restrukturyzacja). Pierwszym krokiem powinna być szczera rozmowa z mamą, bo trzymanie tego w sobie Cię jeszcze bardziej załamie.

Zrozumiałam Cię i wiem jak to boli, ale 127k to nie wyrok - jeśli zacząłeś pracować na raty to znaczy że masz pracę, a to już jest punkt wyjścia do systematycznego spłacania, może warto wreszcie komuś ufać i opowiedzieć o tym swojej mamie, bo sam z tym nie dasz rady a psychiczny ciężar robi równie dużą szkodę co sam dług.