przez rok udawałem że mam problem z matematyką tylko po to żeby zostawać po lekcjach z nauczycielem i rozmawiać o wszystkim innym. w domu było ciężko, rodzice się kłócili, nie miałem z kim gadać. on nigdy nie pytał wprost ale chyba się domyślał bo zawsze miał czas i nigdy nie mówił że musi już iść. nie wiem czy to było dla niego zwykłe bycie nauczycielem czy coś więcej, ale dla mnie tamte popołudnia to były jedyne chwile kiedy czułem się normalnie. nigdy nie powiedziałem mu co tak naprawdę działo się w domu. żałuję że nie powiedziałem.